strona: 1, 2

Rys. - "Miejsce pochówku rodziny Cara"

Następnego dnia po masakrze, koło o 11-tej lokalny "czerwony władca" Biełobrodow przeprowadził inspekcję.  Zobaczył widoczne ślady i nakazał ukrycie zwłok w innym miejscu. Jurowski próbował spalić ciała (Cara, Aleksandry, Aleksieja i Botkina) ale wbrew temu co piszą w popularnych kryminałach - nie jest to prosta sprawa. Pozostało załadować szczątki ponownie na ciężarówkę i wywieźć w inne miejsce.  Jurowski raportował, że 19 lipca, a więc dwa dni po egzekucji, ciężarówka z rozkładającymi się zwłokami Romanowów stała wciąż w lesie, niedaleko przejazdu kolejowego. Postanowiono zakopać tam ciała, w pobliżu drewnianego szlabanu. Wykopano pośpiesznie dziurę w ziemi na środku drogi, wrzucono tam ciała i zasypano. Czas naglił - do Jekaterynburga zbliżali się żołnierze Białej Armii.  

Rys. - "Mikołaj Sokołow".

Pierwsze śledztwo dotyczące śmierci Mikołaja i jego rodziny ruszyło z polecenia sędziego Iwana Surgiejewa  po ucieczce bolszewików z miasta - 25 lipca. 23 stycznia 1919 roku swoje działania podjął sędzia Mikołaj Sokołow. Rozpoczął on bardzo skrupulatne śledztwo. Przepytał mnóstwo świadków, odnalazł nawet miejsce ukrycia zwłok - ale był przekonany, że Jurowskiemu udało się spalić szczątki.

Pod koniec 1919 roku Jekaterynburg znów dostał się w ręce bolszewików. Sokołow zmuszony do emigracji, zmarł na atak serca we Francji, w 1924 roku.

Dom Ipatiewa najpierw służył za muzeum rosyjskiej rewolucji. W roku 1977 Michaił Susłow podjął decyzje o jego całkowitym zniszczeniu.  Lokalny sekretarz partii - Borys Jelcyn dopilnował, aby rozkaz wykonano. W nocy z 27 na 28 lipca 1977 roku dom Ipatiewa przestał istnieć.

Rys. - "Ułożenie zwłok w grobie: (1- Demidowa, 2- Dr Botkin, 3- Olga,
4-Mikołaj, 5- Maria, 6- Tatiana,
7- Aleksandra,  8- Karitonow, 9- Trupp".

W 1976 roku Gueli Riabow odwiedził dom Ipatiewa jeszcze przed jego zburzeniem.  To co zobaczył, wywołało tak duże emocje, że ostatnie chwile Romanowów stały się jego obsesją.  Razem z lokalnym etnografem - Aleksandrem Awdoninem postanowili odnaleźć grób Cara. Długa i mozolna praca śledcza zakończyła się sukcesem - 30 maja 1979 roku odkopali oni na głębokości 0,8 m szkielety ofiar. 

Znalezienie tylko 9 zwłok dało podstawy do już wcześniej szerzących się plotek, jakoby ocalały niektóre osoby. Przede wszystkim księżniczka Anastazja i carewicz Aleksy. 

Jednak rok 1979 nie był najszczęśliwszy aby  odkrywać takie sekrety. W trosce o własną głowę tropiciele utrzymywali znalezisko w tajemnicy aż do 1989 roku. Gorbaczowska "pierestrojka" pozwoliła wreszcie na ekshumację.  Rozpoczęło się poszukiwanie funduszy. W lipcu 1991 roku ekipa archeologów, ekspertów kryminalistyki i innych  naukowców  rozpoczęła badania. Odkryto około 1000 fragmentów kości i 9 szkieletów ludzkich. Jak wspomina w zapiskach Jurowski - dwa szkielety próbowano spalić oddzielnie. 


Rys. - "Nałożenie zdjęcia Mikołaja na zdjęcie jego domniemanej czaszki " 

Używając metody superprojekcji i badań antropologicznych naukowcy (w tym moskiewski ekspert medycyny sądowej - Siergiej Abramow) doszli do wniosku, że zaginione szkielety to szczątki dzieci - Aleksieja i Marii. 

Zespół z Uniwersytetu Floryda pod przewodnictwem Williama Maplesa badał kości w czerwcu 1992 roku. Analiza antropologiczna przez nich przeprowadzona potwierdziła domniemania, że zaginione szkielety należą do najmłodszych dzieci Aleksandry i Mikołaja. 

Nr. Płeć: Wiek: Wzrost: Osoba : 
Abramow: Maples:
1 K 40-50 161-168 Demidowa Demidowa
2 M 50-60 171-177 Botkin Botkin
3 K 20-24 158-165 Olga Olga
4 M 45-55 165-170 Mikołaj Mikołaj
5 K około 20 166-171 Tatiana Maria
6 K około 20 162-171 Anastazia  Tatiana
7 K 40-50 163-168 Aleksandra Aleksandra
8 M? 40-50 ? Katrionow Katrionow
9 M >60 172-181  Trupp Trupp

Tab. - "Zestawienie wyników badań antropologicznych poszczególnych szkieletów"

W 1993 roku podjęto decyzję - wykonane zostaną badania DNA. Analizę przeprowadził Paweł Iwanow - rosyjski ekspert od testów DNA, wraz z brytyjskim uczonym Peterem Grillem.  Przeprowadzono m. innymi testy mitochondrialne (mt) DNA pozwalające na stwierdzenie pokrewieństwa pomiędzy osobą której szkielet określono jako Aleksandry i jej domniemanymi córkami. 

Rys. - "Ekshumowane kości Romanowów"

Pobrano również próbki od żyjących krewnych Cara (m. innymi od księcia brytyjskiego Filipa) oraz tych nieżyjących (ekshumowano zwłoki Gieorgija Romanowa - młodszego brata Mikołaja).  W czerwcu 1993 roku Gril i Iwanow ogłosili wyniki badań, określając prawdopodobieństwo, że szczątki należą do Romanowów na 98, 5%. 

Dokładnie w 80 lat po masakrze, 17 lipca 1998 roku, Car i jego rodzina zostali pochowani z wszystkimi należnymi honorami w krypcie Katedry Św. Piotra i Pawła w Petersburgu. 

Z życia wzięte
Mikołaj II Romanow (1868-1918), ostatni car Rosji 1894-1917, syn Aleksandra III. 

W 1905, w obliczu rewolucji, zmuszony do wydania Manifestu październikowego i zwołania Dumy Państwowej, zdołał zahamować rozwój wydarzeń rewolucyjnych. W 1905 wprowadził w Królestwie Polskim stan wyjątkowy. Po 1905, dzięki premierowi P. Stołypinowi, utrzymał rządy "silnej ręki". Po pierwszych klęskach Rosji w I wojnie światowej, w 1915 sam objął naczelne dowództwo. Kolejne porażki na froncie i rządy żony Aleksandry Teodorowny, pozostającej pod wpływem G. Rasputina, przyczyniły się do wybuchu rewolucji.

W 1917, po zwycięstwie rewolucji lutowej, internowany, abdykował. Po przewrocie październikowym zamordowany z rozkazu W.I. Lenina wraz z żoną i pięciorgiem dzieci w Jekaterynburgu, w nocy z 16 na 17 lipca 1918.
:: Jak odczytać fałszywe dokumenty i numery VIN
:: DISCOVERY - Zbrodnie, które wstrząsnęły światem
:: Człowiek z Maree
:: Tajemnica Gatton
:: Tutoriale kryminalistyczne

:: NOWE! Puzzle

:: Przygody detektywa Maxa

:: Quiz
:: VIII Edycja Konkursu Wiedzy Kryminalistycznej im. prof. Brunona Hołysta
:: Test wiedzy o historii medycyny
:: Test wiedzy o kryminalistyce i medycynie sądowej
:: Układanka
:: Zagadki kryminalne

"Nie rób rzeczy na których możesz zostać złapany." - Zasada Rockefellera


GALIEL@WEBGROUP 2005